Van chihuahua en tapijt

Begrijp me niet verkeerd, ik vind Gaston de chihuahua een geweldige hond. Blaft niet, bijt niet, kan prima alleen blijven maar is net zo makkelijk mee te nemen, is dol op mensen en kinderen (u leest het goed, kinderen zijn géén mensen), kortom de ideale hond.

Ware het niet dat ondanks het feit hij in en uit naar de tuin loopt, hij er ook een sport van maakt om illegale plassen te deponeren in huis. Een zijner favoriete plaatsen is een tapijt.

Een wollen Ikeatapijt. Weet u hoe lang het duurt voor een wollen Ikeatapijt géén pluizen meer afgeeft? Voor uw huis niet meer vol dwarrelende, in mijn geval paarsachtige, vlokken ligt? Een JAAR minimaal. En dat is zonder zever.

Dus eindelijk, eindelijk blijft elke strengetje wol waar het moet zijn, namelijk strak vastgeweven op de ondergrond, en dan hebben we dit weer.

Pisplekken. Vorte gele pisplekken. Niet weg te azijnen, cillitbangen of noem maar op.

Chihuahua anyone? Te ruilen voor een Ikeatapijt. Liefst nog eentje van +1 jaar. Zonder pluizen noch pisvlekken.