De ergernissen des levens

Misantropia, nu echt!

De Huisvrouw — Wed, 30 Dec 2009 09:47:12 +0000

Dankzij Gudrun hebben we de naam die we wilden. Wat betekent dat u ons nu kan vinden op :

Daar zullen wij onverwijld verder zeuren!

Beknopt zijn astemblieft

annliesbet — Tue, 29 Dec 2009 11:05:40 +0000

zei De Huisvrouw vooraleer ik mijn ergernissen op u mocht loslaten. Allée vooruit, daar begint het al. Ik wil mij in het lang en breed kunnen ergeren. Ik wil pagina’s lang zagen en zeuren. En ik mag niet. Dedoeme he, precies ofdat nen boom doorzagen in één twee drie geklaard is.

Precies ofdat “een zaag spannen” een klein klusje is …

En ergeren, dat is een Kunst, met grote K. Ooit al een kunstenaar in een flits een kunstwerk zien fabriceren ?

Beknopt ? Woehaha, het zal wel ja

Van chihuahua en tapijt

De Huisvrouw — Tue, 29 Dec 2009 10:48:53 +0000

Begrijp me niet verkeerd, ik vind Gaston de chihuahua een geweldige hond. Blaft niet, bijt niet, kan prima alleen blijven maar is net zo makkelijk mee te nemen, is dol op mensen en kinderen (u leest het goed, kinderen zijn géén mensen), kortom de ideale hond.

Ware het niet dat ondanks het feit hij in en uit naar de tuin loopt, hij er ook een sport van maakt om illegale plassen te deponeren in huis. Een zijner favoriete plaatsen is een tapijt.

Een wollen Ikeatapijt. Weet u hoe lang het duurt voor een wollen Ikeatapijt géén pluizen meer afgeeft? Voor uw huis niet meer vol dwarrelende, in mijn geval paarsachtige, vlokken ligt? Een JAAR minimaal. En dat is zonder zever.

Dus eindelijk, eindelijk blijft elke strengetje wol waar het moet zijn, namelijk strak vastgeweven op de ondergrond, en dan hebben we dit weer.

Pisplekken. Vorte gele pisplekken. Niet weg te azijnen, cillitbangen of noem maar op.

Chihuahua anyone? Te ruilen voor een Ikeatapijt. Liefst nog eentje van +1 jaar. Zonder pluizen noch pisvlekken.

Brand

De Huisvrouw — Mon, 28 Dec 2009 14:44:35 +0000

Net nu ik kapot ga van de hoest, gooit men er in een aangrenzende gemeente nog eens een brand bovenop. De rookwolk hang zo goed als boven mijn tuin. Zoals u kan zien.

Blijkbaar is ze zelfs tot in Brussel te zien, volgens medeblogster Lieneuh.

Een voordeel: de wolk verhindert wel het schijnen van de Winterzon tot op mijn scherm. Het moet niet allemaal tegenzitten.

Blah!

Gudrun — Mon, 28 Dec 2009 13:59:54 +0000

Heb ik dan al eens misantropia.be geregistreerd, blijkt wordpress nog geld te vragen ook, als je wil linken van een aparte domeinnaam naar hun bloggedoe.

Afzetters! Soit, ze moeten wellicht érgens hun inkomsten halen, als het al niet de reclametoestanden waren.

Misschien toch eens kijken of ik het ergens anders kan hosten, of een ander blogsysteem vinden waar we níet moeten betalen.

Want die misantropia.be komt er, dat staat vast. Daar ben ik te koppig voor.

Au! GVD! AU!

Bloem — Mon, 28 Dec 2009 12:55:48 +0000

Zelfbeloning. Want tóch maar hard gewerkt. Latte Macchiato. Met nét niet kokend water. Stevige slok bij het lezen van de gazet.

Kreet. OERkreet! AU!

Mijn mond. Verbrand. AU!

Doemme toch!

Hoest

De Huisvrouw — Mon, 28 Dec 2009 11:28:15 +0000

In bijna twee (2) jaar ben ik niet ziek geweest. Nog geen valling van betekenis zelfs. Hoesten doe ik wel al eens maar dat is eerder Marlborogerelateerd.

De vorige twee nachten echter heb ik alles opgeteld een uur of tien geslapen. De rest van de tijd werd gevuld met rillen van de kou en hoesten. En wakkerliggen. Koorts heb ik niet. Dus griep kan het niet zijn.

Ik raadpleegde Dr. Google en vrolijk wist die mij te melden dat rillingen zonder koorts onder andere zouden kunnen duiden op :

-plotseling vrijkomen van bacteriële toxinen in het lichaam of andere ernstige infecties

-longontsteking, hersenvliesontsteking, griep, malaria-aanval en nierbekkenontsteking

Het zoekcriterium ‘hoest’ had ik er dan nog uitgelaten. Snel verliet ik Dr. Google’s kabinet en gaf mij over aan zelfmedelijden. En een occasionele grienbui. Want niet slapen, dat doet wat met een mens. Men krijgt er ook hoofdpijn van. Dus misschien is het wél hersenvliesontsteking, griep of malaria. Gelukkig dat ik het niet aan House gevraagd heb, want dan was het vast lupus of sarcoidose.

Weet ge wat? Ik denk dat het gewoon PMS is.

Snot.

Miss Puntkomma — Mon, 28 Dec 2009 10:51:41 +0000

Al tien (10) dagen.
Zo lang loopt er al snot uit mijn neus.

En niet van dat oei, ik heb precies een klein krotteke in mijne neus-achtige snot.
Neen, want daar doen wij niet aan ten huize Puntkomma. Bij ons is het alles of niks.

Groengele smurrie. Liters.
Van waar het blijft komen? Ik heb er geen idee van.
Maar ik word er zot van. Zot, zeg ik u.

Iemand een remedie? En zelfmoord is geen optie, dankuwel.

Moet. GVD. Iets. Doen.

Bloem — Mon, 28 Dec 2009 09:53:51 +0000

Gestruikeld. Plat op mijn buik. Gevloerd door een Star Wars AT-TE. Stom ding.

Huis op stelten. Op springen. Vier wasmanden strijk. Vier wasmanden was. Boeken die verhuisden van de kast naar de wc-vloer. Papieren van de mutualiteit die Himalaya-hoogten aannemen. Rondslingerend speelgoed dat u fnuikt en enig opruiminitiatief in de kiem smoort.

Bloggen in uw pyjama om 11 uur ‘s ochtends.

O god … ik ben Ma Flodder geworden. Dju toch!

Mens erger je niet

Bloem — Sun, 27 Dec 2009 09:32:59 +0000

Kerstvakantie. Lange dagen voor een enig kind. Zoonlief is 6 en helemaal in to Star Wars. Onze pedagogische invloed is genihileerd. Niks meer te zeggen. Awoe houten speelgoed en opvoedkundig verantwoorde spelletjes. Geen gezever, geen gezeur over al dan niet gewelddadige films of tekenfiguren. “Mamaaaaaaaaaa, dat is NIET aggeuressief! Dat is cool!”

Mijn ogen donderen regelmatig bliksem en vuur bij het zien van the Clone Wars en consoorten op VT4.

Zoon gaat er helemaal in op en springt als een kip op speed door het huis. Zot word ik er van. Horendol!

Doch … heden geschiedde een wonder. Het lukte ons om samen het spelletje Mens Erger Je Niet te spelen. Een houten versie. Recht uit de Olifant of groene bio-esthetische-milieu-vriendelijke-geitenwollensokkenwinkel. Volledig verantwoord. Sfeer en gezinsbevorderend. “Laat ons naar elkaar groeien en wat quality-time spenderen”

Jawadde! Zoonlief begon al te jammeren toen zijn vader in het begin een zes gooide. “Ik weet al wie er gaat winnen. Bah!” Na een zestal keer per ongeluk/expres verkeerd te tellen (wat in mijn woordenboek nog altijd valsspelen heet) smeet hij de pionnen van tafel en begon hij luidkeels te roepen en te brullen. Wat kalmerende moederlijke invloed zorgde ervoor dat we het spel konden uitspelen.

Nooit of van mijn lange leven speel ik nog een gezelschapspel. Zoonlief verloor effectief en daarmee was de sfeer van de dag gezet. Pruillippen en tranen in overvloed. Slechtgezindheid met een strik van woede rond. Tof. Heel tof! Supertof!

Nu zit hij naar de Transformers te kijken. Wat ook roept en brult en vecht en transformt van hier tot Tokio. Wat leidt tot woeste spelletjes en Engelstalig gebrul door ons huis. Maar nooit tot “Ik vind u nimmer tof want gij wint ALtijd!”

Hij houdt van zijn moeder wanneer er geen familiaal gebeuren aan verbonden is. Dus daar gaan we voor. En dan kan ik ondertussen surfen. Jihaa!